Sait Faik ABASIYANIK (1906-1954)




[size=medium]Edebiyata şiirle başlayan yazar daha sonra hikayeye yönelmiştir. Eserlerini oldukça sade bir dille yazmıştır.Hikayelerinde işçileri, çocukları,aylak insanları özetle “küçük insanı anlatır. Bu hikayelerde deniz,adalar,İstanbul ,sahiller vazgeçilmez unsurlardır. Çehow(durum) tarzı hikayenin en önemli temsilcisidir. Hikayelerine en küçük bir olay bile konu olabilir.Dülger Balığının Ölümü’nde olduğu gibi.Gözlemci ve gerçekçi bir yazardır. Günlük hayatında olduğu gibi sanatında da kurallara bağlılıktan hoşlanmaz.


Hikayeleri:
Semaver,Sarnıç,Şahmerdan,Lüzumsuz Adam,Mahalle Kahvesi, Havada Bulut,Kumpanya,Havuz Başı, Son Kuşlar,Alemdağ’da Var Bir Yılan,Balıkçının Ölümü,Az Şekerli, Tüneldeki Çocuk,Mahkeme Kapısı
****Medar-ı Maişet Motoru adlı romanı Birtakım İnsanlar adıyla 1952 yılında tekrar basılmıştır. Bir diğer romanı ise Kayıp Aranıyor’dur
Yazarın ayrıca şiirleri de vardır.


alıntıdır[/size]